Halakhah do Bawa batra 8:5
הָאוֹמֵר אִישׁ פְּלוֹנִי בְנִי בְּכוֹר לֹא יִטֹּל פִּי שְׁנַיִם, אִישׁ פְּלוֹנִי בְנִי לֹא יִירַשׁ עִם אֶחָיו, לֹא אָמַר כְּלוּם, שֶׁהִתְנָה עַל מַה שֶּׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה. הַמְחַלֵּק נְכָסָיו לְבָנָיו עַל פִּיו, רִבָּה לְאֶחָד וּמִעֵט לְאֶחָד וְהִשְׁוָה לָהֶן אֶת הַבְּכוֹר, דְּבָרָיו קַיָּמִין. וְאִם אָמַר מִשּׁוּם יְרֻשָּׁה, לֹא אָמַר כְּלוּם. כָּתַב בֵּין בַּתְּחִלָּה בֵּין בָּאֶמְצַע בֵּין בַּסּוֹף מִשּׁוּם מַתָּנָה, דְּבָרָיו קַיָּמִין. הָאוֹמֵר אִישׁ פְּלוֹנִי יִירָשֵׁנִי בִּמְקוֹם שֶׁיֵשׁ בַּת, בִּתִּי תִירָשֵׁנִי בִּמְקוֹם שֶׁיֶּשׁ בֵּן, לֹא אָמַר כְּלוּם, שֶׁהִתְנָה עַל מַה שֶּׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן בְּרוֹקָה אוֹמֵר, אִם אָמַר עַל מִי שֶׁהוּא רָאוּי לְיָרְשׁוֹ, דְּבָרָיו קַיָּמִין. וְעַל מִי שֶׁאֵין רָאוּי לְיָרְשׁוֹ, אֵין דְּבָרָיו קַיָּמִין. הַכּוֹתֵב אֶת נְכָסָיו לַאֲחֵרִים וְהִנִּיחַ אֶת בָּנָיו, מַה שֶּׁעָשָׂה עָשׂוּי, אֲבָל אֵין רוּחַ חֲכָמִים נוֹחָה הֵימֶנּוּ. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, אִם לֹא הָיוּ בָנָיו נוֹהֲגִין כַּשּׁוּרָה, זָכוּר לְטוֹב:
Jeśli ktoś powie: „Ten człowiek, mój synu, bechor, nie weźmie podwójnej części” lub „ten człowiek, mój synu, nie odziedziczy po swoich braciach”, to nic nie powiedział, ponieważ zastrzega przeciw temu, co jest napisane w Torze. [I nie może pozbawić go spadku, chyba że przekaże swój majątek jako dar innym swoim synom.] Jeśli ktoś rozdzieli swój majątek między jego synów swoim słowem, [czyjś rozkaz w obliczu śmierci uważany jest za „spisany i przekazany w Torze, "i nie wymagając kinyan (czyn dokonujący nabycia) (to jest natchnienie" słowem jego ")] i przyznał więcej jednemu, a mniej drugiemu i uczynił bechor równym im [przez używając określenia „dar”], jego słowa są aktualne. [I nie jest to uważane za sprzeczne z tym, co jest napisane w Torze. Bo ktoś ma prawo dawać swoje pieniądze jako dar, komu chce.] A jeśli powiedział „jako dziedzictwo”, [to znaczy, jeśli dał więcej jednemu, a mniej drugiemu jako dziedzictwo, mówiąc: „Ten człowiek, mój syn, odziedziczy pole bet-kor, a ten człowiek, mój syn, odziedziczy pole bet-lethecha "lub jego syna, bechora, który ma odziedziczyć na równi z innymi, ma nic nie powiedział, zastrzegając to, co jest napisane w Torze]. Jeśli napisał „jako prezent” na początku, w środku lub na końcu, jego słowa pozostają aktualne. [na początku: „Niech ta dziedzina będzie dana temu i niech je odziedziczy”. na końcu: „Niech odziedziczy to i niech mu będzie dane”. pośrodku: „Niech odziedziczy to pole i niech mu będzie dane, i niech je odziedziczy.”] Jeśli ktoś mówi: „Niech ten człowiek odziedziczy mnie”, gdzie ma córkę, lub „Niech moja córka odziedzicz mnie, „gdzie ma syna, nic nie powiedział, zastrzegając to, co jest napisane w Torze. R. Yochanan ur. B'roka mówi: Jeśli mówi to o kimś, kto może go odziedziczyć, jego słowa są ważne. A jeśli chodzi o tego, kto nie nadaje się do odziedziczenia go, jego słowa nie są aktualne. [np. jeśli powiedział to o jednym synu pośród innych synów lub o jednej córce pośród innych córek, jego słowa pozostają aktualne, gdyż jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 21:16): „Wtedy stanie się w dniu, w którym on spowoduje jego synowie mają odziedziczyć—Tora przyznała ojcu władzę sprawiania, by dziedziczył go, którego z synów zechce. A R. Yochanan przyznaje, że z bratem, jeśli ma córkę, albo z córką, gdy ma syna, nic nie powiedział. Córka nie nadaje się do dziedziczenia tam, gdzie jest syn; lub brata, gdzie jest córka. Podobnie R. Yochanan przyznaje, że jeśli zrównał bechor z pozostałymi braćmi, nic nie powiedział, a jest napisane (tamże): „Nie będzie mógł przyznać primogenitury itd.” Halacha jest zgodna z R. Yochanan b. B'roka.] Jeśli ktoś wypisze swoją własność innym, pomijając swoje dzieci, to, co zrobił, jest zrobione, ale mędrcy nie patrzą na to przychylnie, [nawet jeśli jego dzieci nie deportują się właściwie, bo dobre dzieci mogą pochodzi z nich.] R. Shimon ur. Gamliel mówi: Jeśli jego dzieci nie deportowały się prawidłowo (a on je w ten sposób wydziedziczył), jest „wspominany dla dobra”. [Halacha nie jest zgodna z R. Szymonem b. Gamliel.]